فکر کنید که اصلا به موضوع خاصی فکر نمی کنید البته در حالیکه فکر نمی کنید بازهم تو فکرتون هست و در واقع فکر می کنید یعنی یه چیزی تو فکرتون هست ولی سعی می کنین فقط واسه چند لحظه از صحن علنی فکرتون بیارینش بیرون و لی با تمام این حرفا همچنان حواستون به اون فکره هست ولی فکرشو دقیقااون جایی که هستین نمیکردین و این لحظه شاید یه اتفاق خیلی معمولیه معمولی معمولی میفته که فکرتون میاد نیمکت کناریتون میشینه و شما حس عجیبی دارد اما اهمیت نمیدین و همینطور توی افق دنبال فکرتون میگردید که یهو یکی میاد کنار فکرتون میشینه و وقتی بین قهقه های اون یکی متوجه میشید که فکر

نمی دانم چطور توصیفش کنم... سخت نیست فهمیدنش اگر نبض روزهایم را بگیری و شب ها بالشم را لمس کنی... اما... گفتنش سخت است اصلا نمی دانم واژهای برای بیانش هست؟؟ آخر می گویند زبان هم اختراع بشر است و به خیانت توام... باور کن خودت متوجه خواهی شد اگر یک روز فقط یک روز با من زندگی را فقط خوب بشنوی... گلایه نکن می دانم قبلا هم گفته بودی، اما چاره ی یک دهن لق و کلی یواشکی فاش شده را نکردم... حواست نیست؟! این بار تمام بودنم خسته است تمام بودنم با درد عجین شده... از دل تنگی ها بیزارم... نخند لطفا... دل تنگی یعنی نداشتن نشدن نرسیدن...غیر از این بوده؟! دل تنگ بوده ای ایا؟! پ.ن۱ هر

بابا لنگ دراز عزیز! ندان که دوستت می دارم تمام دلخوشی دنیای من بر این است که ندانی و دوستت بدارم وقتی می فهمی و میرانی ام چیزی درون دلم فرو می ریزد چیزی شبیه غرور #جین_وبستر پ.ن۱ گاهی سکوت میکنی چون آنقدر رنجیدی که نمیخواهی حرف بزنی... پ.ن۲ قابل احترام سر به زیر عزیزم!تو لااقل مرا بین زمین و آسمان نکشان...مرسی اه؛) +قدم زدن تا انتهای تاریک خیابان همیشگی _ هر چند که نبودنمان را هم فنس کشیده اند_تداعی نوستالژی غربت